16 Ağustos 2013 Cuma

Bulutlara Bakmak

Bulutlara bakmak derdi, en az yıldızlara bakmak kadar güzeldir. Düşünsene güneş bulutların ardındadır, bilirsin orada olduğunu, bu bulutları daha güzel kılar. En karanlık fırtına bulutu bile güzeldir, çünkü ardında güneş beklemektedir.

Küçükken geceleri herkes uyuduktan sonra saatlerce yıldızları seyrederdim. Ve o bulutların en az yıdızlar kadar güzel olduğunu söylediğinde hatırladım bulutşarla olan hikayemi. Gündüzleri herkesten kaçıp badem ağacının gölgesine sığındığımda seyrederdim bulutları. Şuradaki bulutlar derdim, birazdan güneş tarafından aralanacak ve gizli bir ışık huzmesi ile birlikte bulutlara yükseleceğim. Kapatırdım gözlerimi, bulutların yumuşaklığını hissederdim. Seyrederdik güneşi gözlerimiz kamaşmadan. Kimi zaman bulutlarla seyahate çıkardık. İnsanlar karınca misali koştururdu oradan oraya. Tahmin oyunu oynardık bulutlarla. Örneğin derdim ben, şurada uzanan çocuk benim gibi gözlerini kapatıp bulutların üstünde güneşi seyrediyordur belki. Kim bilir, bulutlarla olan yolculuğumda rastlarım ona. Bulutlar badem ağacının gölgesinde uzanmış çocuğu işaret ederlerdi bana. Semadan kendime bakmak garip bir duyguydu. Ne zaman kendime odaklansam, badem ağacının gölgesinde düşünceli bir şekilde gözlerimi açardım.

Bugün usul usul seyredaldım bulutları. Elimde 4 ay önce yazılmış bir şiirle birlikte. "Bulutlar da aşık olur." adlı bulutların toprağa olan aşkını anlatan bir şiir. Her satırında bulutlara bakmanın ne kadar güzel olduğunu hatırladım. Toprak bulutların gözyaşlarına aşıktır demişim bir satırda. Bulutun toprağa olan aşkı da toprağın onu gözyaşları için sevmesinde gizlidir.

Bulutlara bakmak güzeldir sadece. Çok uzaklarda, bir yerlerde bulutların açılıp güneş tarafından yollanacak bir ışık huzmesi ile bulutlara yükselmeyi beklemekte olan başkalarının olduğunu bilmek güzeldir sadece...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder